Hallo amigos!!

We hebben jullie even laten wachten, maar vandaag een extra lang bericht.
Onze trip naar Chapare hebben we afgesloten met een bezoek aan het park ‘Machia’ en het park ‘Jungla’. Machia is een dierenpark. De aapjes lopen daar vrij rond en proberen je te beroven. Vooral de kleine capucijnen aapjes zijn echte deugenieten. Park ‘Jungla’ daarentegen was een soort survivalpark. Je kon er van 18m hoogte naar beneden springen. Natuurlijk met beveiliging! Het was stralend weer. Bruin geblakerd keerden we dinsdag naar Cochabamba terug.

We waren eerst van plan om de volgende dag meteen op reis te vertrekken, maar bij nader inzien hadden we meer zin in enkele daagjes Cochabamba. Carmina, één van de internes in Chapare, had enkele dagen verlof en is bij ons blijven logeren. Ze heeft ons rondgeleid in Cochabamba, maar de parken hier zijn maar half zo spectaculair als de parken in Chapare.

Zaterdag waren we uitgenodigd op de babyshower van de zus van Kathia. Het is vergelijkbaar met onze babyborrel alleen is de moeder hoogzwanger. Alle feestjes gaan hier gepaard met spelletjes. En deze keer was onze groep de winnaar!

Maandag 1/02 zijn we begonnen met onze nieuwe stage in Ziekenhuis Viedma, de materniteit en pediatrie afdeling. We werden met open armen onthaald. De dokters zijn zeer vriendelijk, enkelen hebben zelfs een aantal jaar in België gestudeerd en zien onze stage als een opportuniteit om hun frans te oefenen. Marijke en ik zijn gestart met pediatrie-spoed en Stijn met gynaeco. Daar gaat het net iets gestresseerder aan toe. Maar als je het aantal vrouwen telt dat per dag naar het ziekenhuis komt om te bevallen, je zou voor minder gestresseerd geraken. De dagen vliegen voorbij. Dit ziekenhuis is duidelijk veel beter uitgerust aan de voorbije 2 ziekenhuizen. Enkel studenten van San Simon mogen hier stage lopen. Elke maandag, woensdag en vrijdag hebben we les en elke donderdag hebben de studenten examen over de besproken thema’s. De casussen, die we zien op spoed zijn vergelijkbaar met de voorgaande stages: brandwonden, dehydratatie door diarree, verkeersslachtoffers en hondenbeten. We zien hier wel veel ernstigere gevallen, omdat vele ziekenhuizen naar dit 3de lijns-ziekenhuis verwijzen. Aan dit ziekenhuis is ook een brandwondencentrum voor kinderen verbonden. Daar zou de beste plastische chirurg van Cochabamba werken. Deze dokter is 80 jaar en hij doet nog steeds met volle overtuiging zijn job.

Donderdag was het de verjaardag van één van de dokters op spoed. Om 11u begon het feestje in het ziekenhuis. Eerst spelletjes natuurlijk en dan taart eten. Overheerlijk!! Op een gegeven moment zegt de dokter ik wil met alle mannen op de foto. Iedereen verzamelt zicht rond haar en plots begint er een verpleegster met scheerschuim op hen te spuiten. Heel het ziekenhuis lag vol met scheerschuim. Dit was voor de feestdag Compadres. Dit is een feestdag voor carnaval en volgende week is het Commadres. Ik kijk er al naar uit!


Vrijdag zijn we op reis vertrokken naar Salar the Uyuni. Het was 11 uur reizen, maar meer dan de moeite waard. Het uitzicht was gewoonweg prachtig. Er waren drie vrienden mee uit de United States. We hadden hen ontmoet in het ziekenhuis en zij waren laaiend enthousiast over onze reisplannen. En hoe meer zielen, hoe meer vreugd! Salar de Uyuni is een groot zoutmeer, 180km op 200km. Immens dus! Normaalgezien is het meer volledig droog, maar nu met het regenseizoen was er 20cm water. Dit vertraagde onze doortocht, maar het meer is echt prachtig. Onze lunch kregen we op Isla de Pescado. Een eiland midden in het Salar de Uyuni, waar de grootste cactussen ter wereld groeien. De cactussen groeien 1cm per jaar en de grootste is 10m.

In onze terugreis passeerden we Oruro. De stad met naar het schijnt de mooiste carnavalparade. We hadden het geluk dat enkele groepen al aan het oefenen waren voor het komende carnavalweekend. Prachtig! Hier wordt duidelijk veel meer gedanst dan in België.

Hopelijk genieten jullie wat van onze verhalen en foto’s en we houden jullie op de hoogte over onze laatste weekjes in Bolivia!!

Groetjes

Isabel, Marijke en Stijn